eigenwerk, Bloemen olie op canvas, 44,5cmx55,5cm Wilnis 1989

Pietertje werd geboren op 5 april 1907 te Andijk. Dochter van Anna Nauta en Volkert Bakker en zuster van Piet, Cor, Rens, Uuk en Vok. Op haar 12e verhuisde ze naar Enkhuizen. Na haar jeugd, waarin ze vele schaatswedstrijden met hardrijden won, begon ze op jonge leeftijd en als een van de eerdere feministen een eigen kapsalon. Deze breidde ze uit met een schoonheidssalon, parfumeriewinkel en bijouterie. Dit leidde ertoe dat ze personeel in dienst moest nemen. De stoffenzaak ernaast, was van haar echtgenoot Abraham Jacob Snijders. Zijn ondernemende mentaliteit bracht leuke incidenten met zich mee. Zoals het meedoen aan het Enkhuizer Bloemencorso, en de eerste prijs behaalden, het bezit van een sportvliegtuigje, het houden van duiven en het investeren in antiek. Zij sprak altijd van haar leuke en gelukkige huwelijk. Samen kregen zij twee kinderen Marianna en Bram.

In 1938 won de familie met het Bloemencorso in Enhuizen de eerste prijs.

De verliezen die ze geleden hadden in de 2e Wereld Oorlog waren erg groot. Zij heeft niet alleen geholpen met het onderduiken van Joodse families, maar heeft oa. eten gesmokkeld vanuit Enkhuizen nnaar naar familieleden in Amsterdam. Todat ze op transport gezet werden naar Duitsland om nooit meer terug te keren. Hun namen staan nu gegraveerd in de muur van de Hollandse Schouwburg, wat nu als oorlogs monument gebruikt wordt. Mv.P.Snijders-Bakkert en haar gezin waren zelf uit hun huis gezet door de Duitsers en hadden ook veel materiele schade opgelopen. Zoals het verliezen van huizen, zaken ed. hetgeen nooit terug geclaimd kon worden. Gebombardeerd, beroofd, verraden en gevlucht terwijl haar dochter, echtgenoot en schoonmoeder de onderduiking overleefden.

Na een zeer ellendige tijd wist ze samen met haar gezin toch haar leven weer op te bouwen. Toen werd haar echtgenoot ernstig ziek en gingen met pensioen in 1960. Zij vestigden zich in Zwanenburg om dicht bij hun dochter en haar gezin met twee kleinkinderen te zijn. Kort daarop sloeg het noodlot weer toe, toen zij haar kleinzoontje Marcje van 3 verloor en vlak daarna haar echtgenoot. Zij hadden samen graag willen reizen. In plaats daarvan stortte zij zich op olieverfschilderen en tuinieren.

Zij verhuisde met haar zoon, die een grond- en bronbemalingsbedrijf, begon naar Wilnis. Haar dochter, die procuratiehoudster werd kwam met haar echtgenoot en twee dochters Judith en Debora in de weekenden en genoten van het buitenleven. Geruime tijd leefde Mw.P.Snijders-Bakkert een bohemien leven op de stille boerderij gelegen aan het water. Zij roeide en fietste veel en genoot enorm van de omliggende natuur. Het inspireerde haar tot het schilderen op canvas, potten en vazen. Ze ontwikkelde haar eigen stijl als impressionist in haar moderne schilderijen. Tuinieren, bloemschikken en drogen ervan deed ze met veel enthousiasme. Ze maakte ook verse vruchtendranken van haar zelf gekweekte vruchten en van oa de kleine boomgaard. Zij schonk een deel van de oogst aan de school van haar kleinkinderen. Om de boerderij stond het vol met planten en bloemen, waartussen ze ook vele wilde planten kweekte. Ze hield er ook dieren op na zoals; kippen, konijnen, katten, honden, een schaap oa. fila Brazilera's en een Shetland pony; Alex.

Later verhuisde ze naar Eindhoven en bleef schilderen en fietsen. In 1991 verhuisde zij naar Amsterdam om dichter bij haar dochter te wonen. Zij was toen 85 en het drukke verkeer maakte fietsen onmogelijk, stapte over naar de decaf en stopte met het roken van haar eigen gedraaide cigaretten.

Samen met haar zus Rens overleefde zij al de broers. Rens werd 95 en is in 2006 overleden.

Krantenartikel Stadsblad Amsterdam Westerpark, 2000

Na een enorme dip van ouderdomsdepressie, opgelopen in het Verzorgingshuis de Werf, vertrok ze naar het Amstelhof. Ze werd daar met een klein bootje door de grachten heen gevaren. Vroeger heeft zij heel veel geroeid met haar kleindochter Judith, vandaar dat dit keer Judith haar oma mee nam in haar bootje. Na een tweeweekse opname en slechte verzorging werd ze meegenomen naar Calfornia door haar kleindochter Judith. Ze genoot daar van het pianospel van echtgenoot Reed Gratz en het spelen in de zon met haar achterkleinzoontje Joachim van 2 jaar (2004). De prachtige bomen waren een inspiratie, in combinatie met goede zorg en een geweldig aciviteitenprogramma. Ze liep bijna iedere dag op haar 97e een km, tekende weer, schoffelde wat in de tuin en leerde een beetje engels.

Helaas is het in Nederland allemaal anders en zit ze nu verplicht binnen in de Buitenhof in Buitenveldert bij Amsterdam. "Use it or you loose it" wordt nog niet gebruikt. De behandelwijze, die men in de USA gebruikt, is in Nederland nog niet ingevoerd. Heel oude mensen zouden een betere kwaliteit van leven hebben.

Op 5 april 2007 wordt Mw. P.Snijders-Bakkert 102 jaar. Zij heeft haar hele leven een positieve instelling gehad en heeft veel mensen in haar leven geholpen en zelfs nu, worstelend met haar ouderdomsdementie, was zij tot het einde een bron van optimisme, wilde graag helpen waar ze kon en cijferde zich tot het laatst weg. Deze enorme zelfstandige maar zeer bescheiden vrouw wilde nooit iemand in de weg zitten. De rouwstoet zal door de oude Amsterdamse jodenbuurt rijden en halt houden bij de Hollandse Schouwburg, waar haar dochter Marian Snijders een bloemstuk zal leggen bij de familienamen op de herdenkingsmuur.

U kunt haar schilderwerk bekijken wat zij voor ons heeft achter gelaten. Met de eeuwwisseling, 2000, hield zij op haar 93e (voorlopig) haar laatste expositie. De site is nog niet af, dus kom af en toe eens terug om haar werk en levensverhalen te bekijken. Hoe kan het ook, met een leven van 102 jaar. Dankuwel.-

Persberichten / archief:

klik voor Een voorproefje van de Kijk op Westerpark Amsterdam artikel Stadsblad: